ژورنال تخصصي خاكشناسي

     گردآورندگان: صفدر مولوي

مسعود داوري

محمد هادي غفاريان

 تمايلات و روشهاي موجود در 100 جلد ژورنال ژئودرما (1967-2001)

9. خلاصه

10. مقدمه

11. سردبيرها

12. هيئت تحريريه

13. خط مشهاي چاپ

14. نشريات تخصصي

15. محتواي مقالات

16. مقالات، تعداد صفحات و نويسندگان

17. تمركز مقالات

18. موضوع مقالات

19. رده بندي خاك و تعداد نمونه ها

20. Impact

21. بحث

22. تعداد مقالات و نويسندگان

23. تغيير موضوع مقالات در طول زمان

24. آيندة ژورنال

بين سپتامبر 67 تا مارس 2001، ژئودرما 100 جلد ژورنال شامل 2079 مقاله كه 31,637 صفحه دارد 191^cm فضاي يك قفسه را اشغال مي كند، انتشار داده است. شكي در اين نيست كه اين تعداد مقاله بسيار زياد است. اما محتويات آنها چيست؟ اين مقاله تاريخچه مختصري از اين ژورنال، سر دبيرهاي آن و موقعيت جغرافيايي آنها ارائه مي دهد.

محتويات 100 جلد از اين ژورنال شامل بررسي منشأ جغرافيايي تحقيقات انجام شده و نويسندگان آنان و همچنين شامل آناليز موضوعات مربوط به خاكشناسي در اين مدت مي باشد. علاوه بر اين در مورد Impact Factor* مقالات و همچنين اكثر مقالاتي كه متناوباً به چاپ مي رسد بحث شده است. ميانگين تعداد صفحات هر مقاله از 1209 صفحه در دهه 70 تا 1604 صفحه در دهه 90 افزايش يافته است. تعداد نويسندگان مقالات به سرعت افزايش يافت، بنابر اين سهم نويسندگان در هر مقاله با گذشت زمان كاهش يافت.

نويسندگان اروپايي حدود نيمي از مقالات را ارائه كرده اند ولي كمتر از %40 تحقيقات در اروپا صورت گرفته است. تعداد مؤلفان آمريكايي شمالي به مرور زمان افزايش يافت و حدود 1/5 از مقالات حاصل از تحقيقات صورت گرفته در آمريكاي شمالي است. بيش از نيمي از تحقيقات گزارش شده در ژئودرما در مناطق معتدل صورت گرفته است در حاليكه در مناطق استوايي و نيمه استوايي حدوداً %30 از مقالات به رشته تحرير در آمده است. در سال 1980، %53 از توصيفي بودند اما اين تعداد در دهه90 به %31رسيد و درصد بالايي از مقالات در دهه 90 روي اصول و روش ها متمركز شده است. %29از مقالات ارائه شده در دهه 70 براساس مطالعات مزرعه اي بنا شده بود در حاليكه در دهه 90 فقط %18 از مقالات بر اين اساس بود. مطالعات آزمايشگاهي در مقالات منتشر شده از %11 به %33 رسيد. عمدة مقالات موجود ژئودرما بر روي يك موضوع متمركز نبود و فقط چند سال اخير است كه مقالات بر روي موضوعات مختلف تمركز يافته است
( مانند كشاورزي، محيط و ….).

افزايش قابل توجهي در مقالات مربوط به فيزيك خاك مشاهده مي شود، در حاليكه سهم شيمي خاك در طول زمان به طور پيوسته كاهش يافته است. مقالات مربوط به مباحث كاني شناختي به سرعت از %25 در دهه %80 به كمتر از %10 در دهه 90 افزايش يافته است. رده هاي الفي سول و اينسيتي سول بيشترين نوجهات را به خود جلب كرده اند. مقالات براساس تعداد زيادي از نمونه هاي خاك نوشته شده و همچنين در سالهاي اخير تعداد مقالاتي كه براساس اطلاعات موجود نوشته شده است افزايش يافته است Impact Factor در ژئودرما به طور يكنواختي از اواسط دهه70 افزايش يافته است و اين افزايش تا اواخر دهه 90 ادامه داشته است.

علم خاكشناسي هنگامي نظم و ترتيب علمي يافت كه زمين شناسان كشاورزي (خاكشناسان) و شميست هاي خاك تلاش هاي صورت گرفته در راه تحقيقات را با يكديگر تركيب نمودند. اين امر در آغاز قرن بيستم روي داد و به ميزان زيادي توسط كنگره هاي بين المللي مورد حمايت قرار گرفت ضرورت چاپ نشريه اي مختص خاكشناسي اولين بار توسط كاشف پدولوژي يعني داكوچاپف درك شد، اما ototskii ، از هيدولوژيست هاي خاك در دانشگاه نست پترزبورگ روسيه بود كه اولين ژورنال تخصصي خاكشناسي را منتشر نمود اسم ژورنال پچوودين (معادل روي خاكشناسي) بود و براي اولين بار در سال 1899 به چاپ رسيد. اگرچه داكوچايف جزء پديدآورندگان پچوودين نبود ولي تلاش هاي او در راه خاكشناسي آنقدر متقاعد كننده بود كه موتور محركه ژورنال توسط ايده هاي اصلي او شروع به كار كند. در روزهاي اول، پچوودين به صورت يك ژورنال بين المللي در آمدو اعضاي هيئت تحريريه آن از 20 كشور مختلف بود چندين ژورنال مربوط به خاكشناسي و كشاورزي در نيمه اول قرن بيستم به رشته تحرير در آمد كه از آن جمله مي توان به ژورنالSoil Science و ژورنال SSSA اشاره نمود.

مستقيماً پس از جنگ جهاني دوم و حدود دهه 60، تعداد قابل توجهي از ژورنال هاي خاك كه منعكس كنندة رشد سريع علوم خاك بود ظهور پيدا كرد. افزايش علوم خاكشناسي به ميزان زيادي به بازسازي صورت گرفته پس از جنگ و توسعه توليدات كشاورزي نسبت داده مي شود. ژورنالها با تمركز بر روي تحقيقات صورت گرفته در آفريقا و آسيا بيشتر به صورت بين المللي در آمد اكثر ژورنالها توسط جوامع زراعي و خاكي ملل مختلف داير گرديده و چاپ شد. در اواسط دهة 60 نياز به يك ژورنال جديد كه بتواند جنبه هاي مختلف علوم خاك را در بر بگيرد و مقاله هاي تحقيقي در آنها به چاپ برسد احساس شد. اين ايده ها در هشتمين اجلاسيه كنگرة بين المللي خاك (ISSS) در سال 64 در بخارست به تصويب رسيد.

هر چند در آن زمان هيچ راهي براي اقدام در راه مطالعات انجام شده مشاهده نمي شد. براي اينكه ISSS نمي توانست مسئوليت مستقيم اجراي هر پروژه را بپذيرد. حدوداً يك سال بعد يك فرصت استثنائي بدست آمد هنگامي كه كمپاني چاپ السوير مطالعات مربوط به امكان اضافه شدن ژورنال خاكشناسي را به سري موجود خود كه متناوباً در مورد علوم خاكي به چاپ مي رسيد آغاز نمود. تحقق اين امر توسط Van Baren مدير ISSS كه دوست دورة دانشجويي Manten بود صورت گرفت. Manten رئيس بخش علوم خاكي السوير بود. اسم ژورنال، ژئودرما انتخاب شد و در اولين شمارة خود سر مقاله اي با اين مضون نوشت: اين ژورنال وقف در مطالعه، معرفي و اطلاعات مربوط به پوست زمين يعني خاك، جز، لاينفك زندگي انسان، خواهد شد. جهان تغييرات قابل توجهي از سال 67 تا به حال داشته است. جمعيت دو برابر شده است و دستاوردهاي علمي رشد عظيمي داشته است. بويژه اين امر در مورد خاكشناسي نيز صورت گرفته است حدود 3500 نشريه تا دهة 60 به چاپ رسيده بود اما تعداد نشريات خاكشناسي تا اواخر دهة 90 به حدود11000 در سال رسيده است. از دهة 60، افزايش ساليانه نشريات علمي خاك حدوداً %5 در سال بوده است. توسعه مطالعات در خاكشناسي و شناخت تغييرات صورت گرفته در رشته هاي مختلف خاكشناسي ايجاد شد، اما تلاشهاي سيستماتيك هنوز صورت نگرفته است.

دبرفسكي در سال 99 مختصراً در مورد سهم پوچوودين در توسعه خاكشناسي بحث كرده است اما تا آنجا كه مي دانيم هيچ گونه تلاش سيستماتيك جهت آناليز آنچه كه در ژورنال بين المللي خاكشناسي چاپ مي شود، در اين مدت صورت نگرفته است. اين مقاله آنچه را كه در 100 جلد ژورنال ژئودرما به چاپ رسيده است آناليز مي كند.

ژئودرما كار خود را بدون سردبير آغاز نمود. سپس سايمنسون خاكشناس مشهور آمريكايي سردبيري ژورنال را به عهده گرفت. بعد از او دو سر دبير به نام هاي Mc keague (خاكشناس كانادايي) و Boama (فيزيكدان هلندي) به سمت سر دبيري برگزيده شدند. در حال حاضر ژورنال دارايي چهار سردبير به نام هاي spark (شميدان آمريكايي)، Insam (ميكروبيولوژيست اتريشي)،
Mc Bratney (خاكشناسي استراليايي) و Mc sweetney (پرولوژيست آمريكايي) مي باشد. افزايش تعداد سردبيرها به تخصصي شدن بيشتر علوم خك و افزايش تعداد مقالات چاپ شده بر مي گردد.

در آغاز، ژئودرما يك هيئت بين المللي از سردبيرهاي مشاور داشت. پس از آن پدولوژيست ها هميشه در مقام هيئت تحريريه ژئودرما حضور مؤثري داشته اند ولي تعداد اعضاي مربوط به ساير رشته هاي خاكشناسي طي سالهاي اخير افزايش يافته است. تعداد اعضاء در اواخر دهة 70 به 50 نفر افزايش يافته است. بيشترين تعداد اعضاء در سال 93 بود كه حدود 54 نفر بودند. سپس از سال 93 تعداد به 45 نفر كاهش يافت.

تا دهة 70 اكثر اعضاء اروپايي بودند اما پس از آن تعداد اعضاي مربوط به آمريكاي شمالي به سرعت افزايش يافته است كه دليل آن احتمالاً سردبيري سايمنسون بود. هم اكنون بيش از نيمي از اعضاء اروپايي مي باشد. تعداد آسيايي هاي حاضر در هيئت تحريريه از %4 تا %9 كل اعضا متغير بوده و در حال حاضر %7 مي باشد. هم اينك، علي رغم تلاشهاي صورت گرفته براي حضور از تمام تقاط جهان در هيئت تحريريه، هيچ عضوي از اعضاء از دو قاره آمريكاي جنوبي و آفريقا نمي باشند.

در سال 1967، ژئودرما چشم انداز مشخصي نداشت. در اوائل سال 70، اولين هدف ژورنال تحريك همكاريهاي گسترده بين المللي وارتباط بين افرادي بود كه در زمينه هاي مختلف خاكشناسي فعاليت دارند. بنابراين ژورنال تلاش مي كند كه به جاي تأكيد بر روي يك موضوع خاص، كليه مقالات مربوط به زمينه هاي مختلف تحقيق در مورد خاك را گرد آوري كند. در ديدگاه ژورنال تا اواخر دهة 80 تغييري ايجاد نشد. در سر مقالهاي در سال 95، سردبير مربوطه قسمتهاي زير را نيز به

اصلاح خاكهاي آلوده، انتقال و سرنوشت عناصر و مواد شيميايي در خاك، خاكشناسي شهري و مديريت منطقه اي تا اواخر دهه 80 مقالات متناوباً به زبانهاي فرانسه و آلمان آشنايي چنداني با زبان انگليسي نداشتند و بنابراين ترجيح مي دادند كه مقالات خود را به زبان بومي بنويسند در حاليكه نسل جديد در دنيايي رشد يافته است كه انگليسي زبان اصلي علم محسوب مي شود. ثانياً، دفتر السوير اظهار نموده است كه يافتن داوران مناسب جهت قضاوت در مورد مقالات غير انگليسي مشكل تر شده است. به علت كيفيت پايين بعضي از مقالات، تعدادي از آنان ارجاع داده مي شدند. در حال حاضر ميزان مقالات نپذيرفته شده حدود %34 است كل مقالات ارائه شده بين سالهاي 91 تا 2000 در هر سال دامنه اي از 100 تا 150 عدد دارد. تعداد مقالات ارائه شده به ژئودرما افزايش يافته و حاوي يك رگرسيون خطي است كه نشان دهندة افزايش حدود 5 مقاله در سال مي باشد (r²= 0.58)

ژئودرما يكي از اولين ژورنالهاي خاكشناسي بود كه يك نشريه تخصصي چاپ نمود. اين نشريه در سال 67 به چاپ رسيد و شامل 14 مقاله در مورد ميكروبيولوژي بود كه به منظور گراميداشت 70 مين سالروز تولد ميكروبيولوژيست اهل چك W.L. Kubiena چاپ گرديد. بين سالهاي 67 تا 2001، حدود 33 نشريه تخصصي به چاپ رسيده است.

محتويات مقالات موجود در 100 جلد ژئودرماي چاپ شده: استخراج اطلاعات و آناليز آنها:

كليه 2079 مقاله چاپ شده بين سپتامبر 67 و مارس 20001 براساس ويژگيهاي زير طبقه بندي
مي شوند:

(a اطلاعات عمومي (تعداد صفحات و تعداد نويسندگان)

(b مليت نويسندگان (اروپا، آمريكاي شمالي، جنوبي و لاتين، آفريقا، آسيا و اقيانوسيه)

(c محل تحقيق (اروپا، آمريكاي شمالي، جنوبي و لاتين، آفريقا، آسيا و اقيانوسيه)

(d آب و هواي منطقه مورد مطالعه (حارهاي، شبه حاره اي، معتدل، قطبي و يا بدون منطقه ويژه آب و هوايي)

(e نوع خاك مورد مطالعه. در اين تحقيقات كلاسهاي بافتي 12 گانه به كار رفته است.

(f نوع تحقيق (توصيفي، آزمايشگاهي، روتني، دوره اي)

(g تحقيقات كاربردي در زمينه هاي كشاورزي، جنگلداري، محيط و اكولوژي و يا بدون كاربرد (خاكشناسي محض).

(h تقسيم بندي علوم خاكشناسي كه شامل فيزيك خاك، شيمي خاك، بيولوژي خاك، حاصلخيزي خاك و تغذيه گياه، پيدايش و رده بندي خاك، تكنولوژي خاك، كاني شناسي و خاك و محيط
مي باشد. در 100 جلد ژورنال ژئودرما، 2079 مقاله به چاپ رسيده است. مقالات شامل 31637 صفحه مي باشد. تعداد مقالات ارائه شده در دهة 90 حدوداً دو برابر دهه هاي 70 و 80 مي باشد. در دهة 90 ژئودرما تعداد مجلات خود را در هر سال از 2 به 6 افزايش داد و بر همين اساس تعداد صفحات تقريباً از 590 تا 1700 صفحه در هر سال افزايش يافت. تعداد صفحات هر مقاله از 1205 در سال 67 تا 18 در سال 2000 افزايش يافت همچنانكه مقالات بزرگتر مي شدند. تعداد نويسندگان هر مقاله نيز افزايش مي يافت به طوري كه در سال 67 به طور ميانگين يك مقاله توسط 107 نويسند، در سال 90 توسط 205 و در سال 2000 اين مقدار به 301 نويسنده در هر مقاله رسيد كه نشان دهندة يك رشد 80 درصدي است. بنابر اين صفحات متعلق به هر نويسنده به مرور زمان كاهش يافت به طوري كه اين مقدار در سال 67، 9 صفحه بود در حاليكه در سال 96 به 702 رسيد يعني به ميزان %20 كاهش يافت.

اكثر تحقيقات چاپ شده در ژئودرما منشأ اروپايي دارند. حدود %37 (763 مقاله) از كل مقالات تحقيقاتي است كه در اروپا صورت گرفته است در حاليكه %19 (1399 مقاله) از كل مقالات در آمريكاي شمالي به اجرا در آمده است. تعداد مقالات آسيايي نيز از 6 عدد در دهة 70 به حدود 8 عدد در دهة 90 افزايش يافته است. تعداد مقالات اجرا شده با گسترة جهاني از حدود 2 عدد در سال در دهة 70 به حدود 15 مقاله در سال در دهة 90 رسيده است.

تغييرات قابل توجهي در نوع تحقيقات به اجرا در آ,ده در مورد خاك وجود داشته است. در 100 جلد ژورنال ژئودرما، حدود 802 مقاله توصيفي (%93 از كل مقالات)، 673 مقاله آزمايشگاهي (%32) ،408 مقاله روشي (%20) و 196 مقاله دوره اي يا مروري (%9) وجود دارد.

تحقيقات با گذشت زمان كاربردي تر شده اند. مقالات عمومي خاكشناسي توسط مقالاتي كه بر روي كشاورزي و محيط متمركزند، جايگزين شده اند. در دهة 90، تقريباً 2/3 از مقالات چاپ شده در ژئودرما كاربرد خاصي نداشتند كه اين ميزان در دهة 70 حدود %85 بوده است. ژئودرما حدود 254 مقاله با يك تمركز قوي بر روي كشاورزي و 100 مقاله با تمركز بر روي خاكهاي جنگلي به چاپ رسانده است. يك افزايش سريع در تعداد مقالات مربوط به محيط وجود دارد. در دهة 70، حدوداً يك مقاله با موضوع خاك و محيط به چاپ مي رسد كه اين تعداد در دهة 90 به 8 عدد رسيده است.

از سال 67، موضوع مقالات چاپ شده به طور برجسته مربوط به پدولوژي خاك يعني مقالاتي با موضوع پيدايش، طبقه بندي و نقشه برداري خاك بود. در سالهاي اخير، مقالات مربوط به كاني شناسي و شيمي خاك بخش بزرگي از كارهاي صورت گرفته را شامل مي شود در طول اين مدت يعني از سال 76 تا 2001، حدود %29 از مقالات ژئودرما در مورد شيمي خاك، %16 فيزيك و %13 در مورد كاني شناسي خاك مي باشند. غالبيت مقالات مربوط به فيزيك خاك در مورد آب
مي باشد. افزايش مقالات تخصصي (حدود %8 ) نشان دهندة آگاهي بيشتر از محيط اطراف مي باشد. حدود %3 از مقالات چاپ شده در ژئودرما مربوط به بيولوژي خاك است كه بخش كوچكي از تحقيقات را شامل مي شود. مقالات مربوط به پدومتريك از %3 در سال 67 به حدود %18 رسيده است. تقريباً بدون استثناء مقالات محيطي شامل فرسايش فيزيكي، شور شدن خاكها، سرنوشت گازهاي گلخانه اي، اسيدي شدن و …. مي باشد كه حدود %2 از كل مقالات را شامل مي شود. آلودگي خاك هنوز هم موضوع عمدة مقالات چاپ شده در مورد محيط مي باشد. تعداد قابل توجهي از مقالات به يك موضوع ويژه و تخصصي ختم نمي شوند و چندين رشته خاكشناسي را در بر
مي گيرد و حدود %15 از كل مقالات را شامل مي شود. در سالهاي اخير تعداد اين مقالات كاهش يافته است كه احتمالاً ناشي از تخصصي شدن مقالات مي باشد.

در اواخر دهة 60 و اوايل دهة 70، رده بندي فقط در %30 مقالات اعمال مي شود. پس سانميون در سال 73، طي سر مقاله اي از نويسندگان تقاضا كرد كه جهت شناخت بهتر خاكها از سيستم هاي طبقه بندي‏FAO- UNESCO, Soil Tayonomy ، كانادايي، فرانسوي و يا روسي استفاده كنند. در حال حاضر مقالات مربوط به رده بندي به حدود %50 رسيده است كه اين تعداد در سال 1989 حدود %60 بود. كاهش استفاده از طبقه بندي خاك در سالهاي اخير احتمالاً ناشي از افزايش تعداد مقالات و مطالعاتي است كه به علت توزيع جغرافيايي وسيع، تعداد زيادي نمونه به كاربرده
مي شود. رده هاي الفي سول و اينپتي سول تقريباً %20 از كل مقالات را به خود اختصاص مي دهند در حاليكه اسپودوسول فقط موضوع %6.7 مقالات مي باشد. اكسي سول و آلتي سول كه خاكهاي مهم در مناطق مرطوب حاره اي محسوب مي شوند در كمتر از %7 مقالات به آنها پرداخته شده است به هيستوسول نيز توجه اندكي شده است.

 Impact Factor ژئودرما: اطلاعات مربوط به Impact Factor:

داده هاي مربوط به I.F ژئودرما از مركز مطالعات علوم وتكنولوژي (CWTS) وابسته به دانشگاه Leiden هلند به دست آمده است. اين مركز به عنوان يك محل جهت انجام تحقيقات علمي،
تجزيه هاي مستقل و بهبود شيوه هاي توسعه علوم و تكنولوژي شناخته مي شود (WTS) اطلاعات مربوط به I.F را از موسسه اطلاعات علمي فيلادلفياي آمريكا (ISI) بدست آورده است.

Impact Factor: از دهة 70، ژئودرما هميشه جزء 10 ژورنال برتر خاك شناسي به حساب مي آيد اگرچه I.F آن به ميزان زيادي نوسان داشته است. I.F ژئودرما در دهة 70 حدود 0.5 بوده كه اين مقدار در سال 80 به حدود 0.7 رسيده است. I.F ژورنال به طور يكنواخت تا حدود1 در سال 99 افزايش يافته است. اگر فاكتورها شاخص شوند، نشان مي دهند كه I.F ژئودرما سريعتر از ساير ژورنالهاي خاكشناسي رشد يافته است. براساس اطلاعات بدست آمده از ISI مشخص مي شود كه 1136 مقالة ژئودرما در ژورنالهاي مختلف، بين سالهاي 81 تا 99 نقل قول شده اند دامنة نقل قولها از 1 187 بار مي رسد.

%25 از مقالات بيش از 8 مرتبه و %10 از مقالات بيش از 16 مرتبه در مقالات مختلف ذكر شده اند.

تقريباً %80 از مقالاتي كه به ميزان زيادي نقل قول شده اند كاربرد ويژه اي ندارند (يعني كشاورزي، جنگلداري و … ) بيشترين مقالات نقل قول شده اول شيمي خاك، پس فيزيك خاك و به دنبال آن مقالات مربوط به پدولوژي عمومي است.

روشها و تمايلات: چندين شيوه و روش مهم در مورد خاكشناسي از آناليز 100 جلد ژورنال ژئودرما مشخص مي شود. اگر يك ژورنال ديدگاه وسيعي داشته باشد. دورة انتشار آن طولاني باشد (34 سال) و ميزان مقالات آن متعدد باشد (2079 مقاله) احساس مي شود كه آناليز مقالات موجود در ان (نظير ژئودرما) احتمالاً بعضي روشها را براي كاربرد در جهت توسعه خاكشناسي در سطح جهان آشكار مي سازد.

چشم گيرترين تمايل موجود در ژورنال، افزايش سريع تعداد مقالات در دهة 90، در مقايسه با دهه هاي قبل مي باشد. به وضوح مي توان گفت، اين امر به خط مشي ناشران در چاپ مجلدات بيشتر بر مي گردد. يك رابطة مثبت بين تعداد مقالات چاپ شده و توسعه خاكشناسي وجود دارد.

يكي ديگر از تمايلات موجود در ژئودرما، افزايش تعداد نويسندگان مقالات مي باشد كه از 1.7 در سال 67 به 2.5 در سال 90 و 3.1 در سال 2000 رسيده است. تعداد صفحات هر مقاله از 12.5 در سال 67 به بالاي 18 در سال 2000 رسيد.

درجه بندي براساس تعداد هر موسسه يا هر كشور نتيجه متفاوتي در مقايسه با درجه بندي براساس I.F مي دهد. به عبارت ديگر بعضي موسسه ها تعداد زيادي مقاله داشته اند. اما ميزان I.F آنها نسبتاً پايين است كه اين امر در مورد كشورها نيز صادق است. معمولاً مقالات آمريكايي داراي I.F بالايي مي باشند.

در اوايل دة 70 اكثر مقالات ارائه شده براساس روش هاي توصيفي و براساس مطالعات مزرعه اي بنا شده بود. در دهة 80 ، مطالعات مزرعه اي كاهش يافت و تمايل به استفاده از مقالات گسترده و مدلهاي مختلف آماري افزايش يافت. در دهة 90 افزايش نسبتاً زيادي در مطالعات
كتابخانه اي و افزايش نسبتاً آرامي در مطالعات مزرعه اي مشاهده مي شود و مقالات بيشتر كاربردي شده اند. با گذشت زمان تحقيقات بيشتر متمركز شده اند و مقالات مربوط به خاكشناسي عمومي با مقالاتي كه بر روي محيط و كشاورزي تمركز دارند جايگزين شده است تعداد مقالات تخصصي نيز افزايش يافته است. تغيير قابل توجه ديگر افزايش فراوان در تحقيقات گسترده جهاني است كه از اواسط دهة 90 صورت گرفته است و از 2 مقاله به حدود 15 مقاله رسيده است كه اين امر ناشي از جذابيت بيشتر تحقيقات جهاني به خاطر آب و هواي متنوع و تغييرات آن و سهولت استفاده از
داده هاي جهاني است. همچنين افزايش قابل توجهي در مقالات مربوط به مناطق سرد و قطبي مشاهده مي شود.

خاكشناسي و به تبع آن ژئودرما در طول سال ها تغييراتي داشته است. اما ژئودرما چگونه تغيير خواهد كرد؟ دقيقاً مشخص نيست ولي تغييرات رخ مي دهد و به دنبال الكتروني شدن علوم و جوامع اين تغييرات سريع مي باشند. ده سال قبل يادداشت يك ناشر در جلد 25 ژئودرما در رابطه با دريافت دست نوشته هاي مقالات در قالب يك ديسكت به چاپ رسيد. اين سيستم جديد دو مزيت آشكار داشت: اول اينكه سرعت انتشار ژئودرما را افزايش مي داد و دوم اينكه اشتباهات احتمالي تايپ را كاهش مي داد و بنابر اين سبب بهبود كيفيت ژورنال مي شود، 10 سال بعد تقريباً به در اختيار گرفتن الكترونيك، مقالات الكترونيكي و قابليت استفاده از ژورنال از طريق سيستم هاي الكترونيكي نائل شده ايم.

آيا مكانيسم هاي الكتروني در آينده مقالات را خواهند نوشت، در مورد آنها به قضاوت خواهند پرداخت، آنها را تغيير داده و اصلاح خواهند نمود و در نهايت آنها را خواهند خواند تا ما وقت بيشتري براي بازي فوتبال يا كريكت داشته باشيم؟ و آيا روش اجراي آزمايشات خاكشناسي را تحت تأثير قرار داده و ميزان Impact Factor را اندازه گيري مي كند؟ اينها سوالات مشكلي هستند كه در سالهاي آينده و به مرور زمان مشخص خواهند شد. در اينجا در مورد بعضي از آنها بحث مي كنيم.

احتمالاً چاپ الكترونيكي شيوة نوشتن علوم را تحت تأثير قرار مي دهد. طول مقالات اينترنتي محدوديت كمتري خواهند داشت و امكان استفاده از متنهاي گسترده و اتصال و سايل كمكي به آن (رنگ، عكس، نقش، و ويدئو و …) در شبكه هاي ديگر وجود دارد . اين امر اجازة كاهش اندازة اصلي مقالات را به ما مي دهند. اينترنت همچنين ممكن است شيوة اجراي آزمايشات خاكشناسي را تحت تأثير قرار مي دهد. دستيابي آزاد به اطلاعات با كيفيت خوب براي پيشرفت علم خاكشناسي و ژئودرما سودمند است. اين مقاله نشان داد كه بين سالهاي 67 تا 2001 تغييرات به چه اندازه بوده است. ژئودرما در حال حاضر به سمت اينكه يك ژورنال جهاني در علم خاكشناسي شود پيش
مي رود كه در 34 سال اوليه خود 100 جلد به چاپ رسانده است. با سرعت چاپي كه هم اينك موجود است. 100 جلد بعدي ژئودرما احتمالاً طي 16 سال آينده با تغييرات فراوان به چاپ خواهد رسيد. در سالهاي آينده احتمالاً ژورنال فقط با استفاده از وسايل الكترونيكي قابل استفاده باشد.

a) Hartemink. A.E, Alex B. Mc Bratney and J. A. Cattle. 2001. Developments and trends is soil science, 100 volumes of Geoderma. 100 (217 –268)